و متضمّن فضايل و خصايصى است كه على عليه السّلام بسبب آنها از ديگران متمايز گشته ذكر مينمائيم ، اين جريان را محدّثين بسيار ذكر نموده‌اند . و آنچه در نزد ما بصحّت پيوسته اين جريان ، به آنچه ذكر شد ( از روايات مشتمل بر فضايل آن جناب ) پايان نيافته ، و بلكه بعد از آنكه عبد الرحمن و حاضرين با عثمان بيعت كردند و على عليه السّلام از بيعت با او خوددارى نمود ، چنين گفت : همانا براى ما حقّى است اگر بما داده شود آن را مىگيريم و اگر منع شود با سختىها ميسازيم ( 1 ) اگر چه شب روى طولانى باشد ، او ( على عليه السّلام ) اين سخن را ضمن كلامى فرمود كه ارباب سير آن را ذكر نموده‌اند و ما در آنچه قبلا نگاشته شد بعض از آن را بيان داشتيم . . بر ميگردد بسياق روايت . . سپس به آنها فرمود : شما را به خدا سوگند مىدهم : آيا در ميان شما جز من كسى هست كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله او را با خود برادر كند در آن هنگام كه مراسم برادرى را در ميان مسلمين اجراء فرمود ؟ گفتند : نه ، سپس فرمود : آيا در ميان شما غير از من كسى هست كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دربارهء او فرموده باشد : من كنت مولاه فهذا مولاه ؟ گفتند : نه . ( زيادتى چاپ دوم ) - و قسمتى از اين داستان را ابن عبد البرّ در جلد 3 « الاستيعاب » ص 35 در حاشيه « الاصابه » بطور مسند ذكر كرده گويد ، حديث نمود ما را عبد الوارث از قاسم از احمد بن زهير از عمرو بن حمّاد قنّاد - از اسحق بن ابراهيم ازدى ، از معروف بن خرّ بوذ ، از زياد بن منذر ، از سعيد بن محمّد ازدى ، از ابى الطفيل . و طبرى در جلد 3 تفسيرش در ص 418 در مورد قول خداى تعالى : انما وليكم الله و رسوله . الايه . . . چنين گويد : همانا على بن ابى طالب عليه السّلام از اين رافضيان داناتر بتفسير قرآن است ، بنابراين اگر اين آيه دلالت بر امامت او داشت ، در يكى از مجالس و محافل بدان استدلال مينمود ، و اين گروه ( رافضيان ) را

--> ( 1 ) مفاد مثلى است در عرب ( نركب اعجاز الابل ) يعنى سوار بر كفلهاى شتران ميشويم . كه كنايه از تحمل مشقات است . مترجم